Sonunda bu büyüleyici dağa kış seferi düzenlemek nasip oldu. İki yıldır hayalim olan Verçenik Dağı kış tırmanışını 2024 yılı Şubat ayında gerçekleştirme şansını yakaladık. Bu iki yıl içinde birçok kez denemek istedim; ancak ya partner bulamadım ya da koşullar gitmek için uygun olmadı. Verçenik Dağı'na kış mevsiminde çok az tırmanılmış olmasından kaynaklı bölgeyle ilgili bilgi eksikliği de vardı. Aslında bu tırmanış bizim için bir nevi keşif seferi niteliği taşıyacaktı. Tırmanışı benim açımdan özellikle çekici kılan şeylerden biri de kışın çok az tırmanılmış olması ve uzun süredir kimse tarafından denenmemiş olmasıydı. Verçenik Dağı'na, bilindiği kadarıyla, kışın 4 kez tırmanılmıştı ve en son 2009 yılında Burak Kural, Ercan Ataman ve Kadir Ali Atacan zirve yapabilmişti. Biz de 2024 yılı Şubat ayında bu tırmanışı tekrarlayarak beşinci ekip olduk.
Verçenik Dağı Klasik Rota Toposu - Cemre Demiröz Arşivi
Kapılı Göller ve Solda Verçenik Dağı - Cemre Demiröz ArşiviPeki bu tırmanış nasıl planlandı ve ekip nasıl bir araya geldi? Fatih Yılmaz'a birkaç kez Verçenik Kış için teklifte bulunmuştum, fakat bir türlü denk getiremedik. Birkaç hafta önce de kendisinden "Verçenik'e gidelim mi?" diye telefon geldi ve ben de neden olmasın dedim ve planlamaya başladık, ancak koşullar çok elverişli olmadığı için iptal etmek zorunda kaldık. Daha sonrasında ise Trabzon'da düzenlenen TDF Buz Tırmanış Hakemliği eğitiminde Fatih Abi ve Mustafa Kemal ile beraberdik. Eğitimin son günü Fatih abi "Verçenik'e gidelim mi?" dedi ve plan bu şekilde başladı. Hava ve kar koşulları da uygun olduğu için Verçenik kış faaliyetine 20 Şubat Salı günü başlama kararı aldık.
Bu raporda saat saat neler yaptığımızdan bahsedemeyeceğim, çünkü not alma fırsatım çok olmadı; ancak gün gün neler yaptığımızı, nerede kaldığımızı ve nasıl ilerlediğimizi anlatmaya çalışacağım. Umarım bu rapor, aynı rotayı denemek isteyenlere yardımcı olur.
20 Şubat 2024 Salı
Ekip Çat Köyünden Yürüyüşe Geçmekte - Cemre Demiröz Arşivi
Rota Üstünde Düşmüş Çığlardan Biri - Cemre Demiröz Arşivi
Fatih Yılmaz ve Verçenik Dağı - Cemre Demiröz Arşivi20 Şubat Salı, sabaha karşı saat 04.00'te Fatih Abi bizleri evlerimizden aldı ve Rize yolunu tuttuk. Çamlıhemşin'e gelince jandarmaya gideceğimiz bölge hakkında bilgi verdik ve oradan Çat'a doğru devam ettik. Saat 07.30 gibi Çat'a geldik; çantalardaki son düzeltmeleri yaptıktan sonra 08.00'de yürüyüşe başladık. İlk hedefimiz Orta Yayla'ya varmaktı.
İnanılmaz bir vadinin içinden ilerliyorsunuz; sol tarafınızda dere ve orman, sağ tarafınızda ise yukarı doğru uzanan koca duvarlar var. Çat Vadisi'nin içinden ilerlerken kar durumu oldukça iyi sayılırdı, yerde tahminen 5 cm kar vardı ve bu sayede hızlı bir şekilde ilerliyebiliyorduk. Tabii sabahın soğuğu da karın hâlâ sert olmasını sağlıyordu. Birkaç kilometre sonra rota üzerindeki ilk çığla karşılaştık. Bu parkur boyunca yaklaşık 20 çığ saydık. Fatih abi Wikiloc'dan rota çizerken bölgede düşmüş çığların tam noktalarını GPS'e de işaretledi; çok sağlam bir GPS kaydı oldu. Fatih abi'ye bu kayıt için teşekkür edebilirsiniz.
Parkurda devam ederken ilk mola noktamız olan Çiçekli Köyü sapağında durarak mola verdik. Burada yol ikiye ayrılıyor: sol taraftan Çiçekli Köyü'ne, sağ taraftan ise direkt Orta Yayla'ya gidiliyor. Tam bu noktada gördüğümüz en büyük çığlardan birinin üstünden geçerek yolumuza devam ettik. Saat 12.30 gibi Orta Yayla'ya vardık; burada kalabileceğimiz bir ev ya da kulübe aradık, ancak açık bir yer bulamayınca Orta Yayla'dan 1 kilometre uzaklıkta Verçenik Yaylası'na doğru uzanan vadi içinde kampımızı kurduk ve dinlenme moduna geçtik.
21 Şubat 2024 Çarşamba
Verçenik Yayla - Cemre Demiröz Arşivi
Kapılı Göllere Yaklaşım - Cemre Demiröz ArşiviSabah saat 06.00'da kalkarak toparlanmaya başladık. Çadırı topladıktan sonra sıcak bir çay içip birkaç şey atıştırdıktan sonra hedefimiz olan Verçenik Yaylası'na doğru 8 kilometrelik yolculuğumuz başladı. Verçenik Yaylası'na doğru ilerlerken vadinin tam ortasına yerleşmiş bir dağ sizi karşılıyor. Heybeti karşısında ona âşık oluyorsunuz. Bu vadi biraz riskli; sağınızda ve solunuzda çığ parkurlarıyla dolu, hepsi 3.000 metre üzerinde zirveler bulunuyor. Biz de vadi içinde yürürken birkaç çığın üstünden geçtik. Hava bugün de çok iyiydi ve rüzgâr neredeyse sıfırdı.
Öğlen saatlerine doğru Verçenik Yaylası'na varmıştık; hemen içine girebileceğimiz bir ev aradık. Şanslıydık ki bu sefer bulduk. Ev kardan biraz hasar almış ve camı kırılmıştı, yine de içine girdik. Fatih Abi yemek işine koyuldu, Mustafa Kemal ise dereden su almaya gitti.
Normal şartlarda amacımız Verçenik Yaylası'nda kalıp ertesi gün Kapılı Göller bölgesine gitmekti; ancak hava ve kar koşulları çok iyi olduğu için Kapılı Göller'e çıkıp kampımızı orada kurmaya karar verdik. Verçenik Yaylası'ndan Kapılı Göller yaklaşık 4 kilometrelik bir yürüyüş gerektiriyordu. Burada kar hafifçe batıyordu ama tempomuz çok iyiydi ve akşam üzeri Kapılı Göller bölgesine gelip çadırımızı kurduk; ertesi gece çıkacağımız zirve için dinlenme moduna geçtik.
22 Şubat 2024 Perşembe (Zirve Günü)
Kapılı Göller'e vardığımızda hızlıca çadırımızı kurup yatmıştık. Çadırda sıcak su içip ufak tefek bir şeyler atıştırdıktan sonra sabah 04.00'te zirve tırmanışına başlayacaktık. Gece kar yağışı devam etti ve hava kapalıydı. Fatih abi'nin telefon alarmı ve "Haydi gençler!" sesiyle kalktık. Biraz sıcak su içtikten sonra hızlıca çadırdan çıktık ve kulvarın girişine doğru yürümeye başladık. Kar yağışı hafifçe devam ediyordu ve kar batıyordu. Birkaç saat sonra kulvarın girişine geldik; hızla irtifa alarak kulvar içinde ilerlemeye başladık.
Mustafa Kemal ve Cemre Kulvar Girişinde - Cemre Demiröz Arşivi
Ekip V Çentiğine Yaklaşıyor - Cemre Demiröz Arşivi
Fatih Bacanın Girişinde Yükselişte - Cemre Demiröz ArşiviKulvarın düzlük kısmında kazma, krampon ve emniyet kemerlerimizi giyerek devam ettik ve öğlene doğru V çentiğinin olduğu noktaya geldik. İpleri çantadan çıkardık; ilk ip boyunu Fatih Abi gidecekti. Burası Verçenik'in ünlü bacasının bulunduğu etaptı. Fatih abi yavaş yavaş bacada yükselmeye başladı, ben de emniyetini alıyordum.
Kışın bacanın içinin durumunu şöyle anlatayım: Kar hafif bir şekilde bacanın içini doldurmuş, bazı aralarda küçük de olsa buz tutmuş yerler vardı; ama genel olarak toz kar ve kayadan tırmanarak ilerliyorsunuz. Baca içindeki sikkelerin ve perlonların çoğunu bulamıyorsunuz çünkü kar bunların hepsini örtmüş. Biz yalnızca bir iki sikke görebildik.
Fatih Abi bacada ilerlerken yaklaşık 35-40 metrede bir noktada takıldı. Burası 2-3 metrelik dik bir pasajdı ve üstünde el veya kazmayla tutunulabilecek çok az nokta vardı. Fatih abi bu noktada yaklaşık bir buçuk-iki saat uğraştı; biz de Kemal ile aşağıda donarak bekliyorduk. Fatih abi telsizle o noktayı geçemeyeceğini söyleyip benim geçip geçemeyeceğimi sordu. Ben de oraya alırsa geçebileceğimi söyledim; ancak istasyon kuracak uygun alan yoktu. Bu yüzden motive ederek ve cesaretlendirerek devam edebileceğini söyledik. Kemal ve ben ayrı ayrı destek vererek Fatih Abi'nin o noktayı birkaç hamlede geçmesini sağladık. 10 metre daha yükseldikten sonra istasyonu kurup bizi yanına aldı. Fatih abi bu ip boyunda çok uğraşmış ve yorulmuştu; üstelik sol el serçe parmağını epey dondurmuştu, parmakları morarmaya başlamıştı.
İkinci İp Boyunu Giderken - Cemre Demiröz Arşivi
Ekip Üçüncü İp Boyu İstasyonuna Ulaştı - Cemre Demiröz Arşiviİkinci ip boyunu ben gidecektim. Fatih abi'den malzemeleri alıp ikinci ip boyunu tırmanmaya başladım. Girişte küçük bir kaya pasajını hemen geçebiliyorsunuz, ardından bol karda yükselmeye çalışıyorsunuz. Burada dikkat edilmesi gereken nokta şu: sola çok yaklaşırsanız uçurum var, sağa çok yaklaşırsanız kayalıklar ilerleyişi zorlaştırıyor. Ara emniyet atacak çok yer yok; sağ taraftaki kayalıklardan belki bir ara emniyet alınabilir, ama ben tercih etmedim. Yaklaşık 50-55 metre yükseldikten sonra iki sikkeden istasyon kurdum. Normalde tırmandığım alanda sikke ve baba olması lazım, ama kar kapattığı için bulamadım.
Fatih abi ve Kemal'i hızlıca yanıma aldıktan sonra zirveye yaklaştığımızı anladık. Üçüncü ip boyunu Fatih abi gitti. Dik bir 3-4 metrelik kaya pasajını geçtikten sonra bol karda 10-15 metre yükseldik ve bir kaya babasından istasyon kurarak bizi yanına aldı. Zirveye son 20 metre kaldığında Fatih abi emniyetimizi alarak son 20 metrelik alanı birlikte tırmandık ve zirveye ulaştık. Saat 16.00 civarında zirveye varmış olduk.
Zirvede 10-15 dakika kaldıktan sonra hızla dönüşe geçtik; çünkü hava kararmadan bacadan aşağı inmek istiyorduk. Rüzgâr ve kar şiddetini artırmıştı. Hava tam kararmak üzereyken bacanın altındaki kulvara inişimizi gerçekleştirdik ve hızla kulvardan inerek akşam saat 20.20'de çadıra girdik. Toplamda zirveye çıkıp inmek 15 saat sürmüştü.
Zirvede Doğum Günü Kutlaması - Cemre Demiröz Arşivi
Cemre Fatih ve Mustafa'dan Ekip Fotoğrafı - Cemre Demiröz Arşivi23 Şubat 2024 Cuma
Sabah saat 07.00'de uyanarak Kapılı Göller'deki kamp alanımızdan çadırımızı topladık ve 08.30'da harekete geçtik. Hedef Çat Köyü'ndeki arabamızdı. İlk olarak Verçenik Yaylası'na indik ve burada sağlam bir öğle yemeği yedik; çünkü neredeyse 2 gündür düzgün bir şey yememiştik. Verçenik Yaylası'ndan sonra Orta Yayla'ya indik ve bıraktığımız hedikleri alarak Çat Köyü'ne doğru yola koyulduk. Akşam saat 19.00'da Çat Köyü'ne varabildik. Toplam kat ettiğimiz mesafe 52 kilometre oldu.
Faaliyet boyunca ekip olarak çok uyumluyduk. Buradan Fatih Yılmaz ve Mustafa Kemal Karabulut'a yol boyu destekleri için teşekkürlerimi iletiyorum.
Ekip: Fatih Yılmaz, Mustafa Kemal Karabulut, Cemre Demiröz
Tarih: 20 – 23 Şubat 2024
Zirve Tarihi: 22 Şubat 2024
Rota: Klasik Rota
Rakım: 3711 m
Türü: Kar / Buz / Kaya
Kamp Yeri: Orta Yayla / Kapılı Göller
Zirveye Gidiş-Dönüş Süresi: 15 Saat
Toplam Mesafe: 52 km
Ekipman: İkiz ip, buz vidası, kar kazığı, takoz seti, frend seti, karabina, express seti, perlon, kazma, krampon
Wikiloc Kaydı: Wikiloc | Verçenik Kış Tırmanışı Rotası (Fatih Yılmaz'a bu kayıt için teşekkür ediyorum.)